Ester van der leeuw’s fb post

In aflevering #9, spreek ik met Ester over haar facebook post. Die kan je hieronder lezen!

Een open brief aan iedereen die gister op het Malieveld stond of bloemen aan het leggen was ❤

En dan toch maar even een kleine EDIT, na 192 keer gedeeld te zijn (ik sta te trillen op m’n benen, maar wauw 😌🙏🏻): ik maak een diepe buiging naar iedereen die zich uitspreekt over dit onderwerp, met wat voor perspectief dan ook. Ook naar de mensen op het Malieveld en de mensen die bloemen hebben neergelegd. Want wat zijn het ingewikkelde tijden, voor ons allemaal. Vanuit mijn persoonlijke situatie ageer ik in dit bericht even tegen één kant van het verhaal (woest ben ik trouwens allang niet meer 🙂). Daar lag de afgelopen dagen zo de focus op dat ik juist ook de andere kant wil belichten. Maar de essentie is en blijft: laten we oog blijven houden voor elkaars emoties en persoonlijke omstandigheden. Dáárin kunnen we er zijn voor elkaar. De ondernemers die failliet gaan, de ouderen die al maanden in afzondering zitten, de mensen die bang zijn dat ze straks niet meer vrij zijn in hun eigen huis, de mensen die bang zijn om ziek te worden, de jongeren die zich afvragen of ze ooit nog beter worden, de ouderen die bang zijn om dood te gaan en de mensen die zich op hun eigen manier onderdrukt voelen. Al die verhalen zijn belangrijk en verdienen evenveel begrip, respect en compassie. Ik ben blij dat er zoveel mensen zijn die die boodschap delen. Zo, en dan nu maar die brief:

De afgelopen dagen heb ik meerdere berichten voorbij zien komen van (hoofdzakelijk witte) mensen die de coronamaatregelen vergelijken met de jodenvervolging en de slavernij. Mensen die een mondkapje vergelijken met een jodenster. Mensen die hun eigen gevoel van onderdrukking gelijktrekken met de onderdrukking waar zwarte mensen al 400 jaar mee te maken hebben. Mensen die gisteren tóch willens en wetens naar het Malieveld of waar dan ook moesten trekken om hun statement te maken. Voor de vrijheid en de liefde. Mensen die gisteren bloemen gingen leggen bij een stadhuis of gemeentehuis “omdat de democratie sterft”.

En ja die laatste twee, ik snap het best. Mensen zijn boos, verdrietig, misschien bang dat hun leven verandert door de maatregelen die straks in een tijdelijke wet worden vastgelegd. En dan zijn dit blijkbaar manieren om daar mee om te gaan. Daar voel ik compassie voor.

Maar het maakt mijzelf woest. Ik voel me er misselijk en bij vlagen verdrietig door. Want in al die voorbeelden hierboven klinkt vooral één woord door: IK. Ik wil geen mondkapje dragen, ik wil geen 1,5 meter afstand houden, ik word onderdrukt, ik wil knuffelen en ecstatic dancen en naar mijn tantra-festival en op mijn zielenreis naar Bali. Dat mag even niet en dus is het kabinet stom en Nederland een politiestaat.

En ook dat snap ik. Als je gewend bent om al die dingen wél te doen, dan is het naar als dat ineens wegvalt. Maar weet je? Nederland bestaat uit 17 miljoen ikken. Andere mensen die ook dingen voelen en willen. Mensen die ook bang en boos en verdrietig zijn, misschien om andere redenen. Dacht je ook aan die mensen toen je gisteren liefde en vrijheid stond te verkondigen? Aan die tienduizenden jongeren die al maanden ziek zijn? Aan die jonge mensen met onzichtbare aandoeningen die wél bang zijn om corona te krijgen? Aan die ouderen die nog niet per se dood willen? Aan die Joodse en gekleurde mensen die nog altijd met daadwerkelijke onderdrukking te maken hebben?

Die mensen hebben er namelijk geen reet aan dat jij gisteren op het Malieveld stond om te demonstreren voor je eigen vrijheid.

En ja, jouw emoties doen er toe, net zo goed als die van een ander. En het is belangrijk dat we het dáár over hebben met elkaar. Maar compassie is niet compleet als je het alleen maar voelt voor jezelf en je eigen naasten. Het is niet compleet als jij zegt dat je strijdt voor liefde maar vervolgens Hugo de Jonge wel een machtsbeluste eikel noemt. Of als je bewust dicht op andere mensen gaat lopen omdat jij je niet aan die afstand wil houden. Terwijl die andere mensen misschien wél bang zijn om ziek te worden. Ook hun emoties zijn legitiem.

En ja, als Nederlander met een handicap voel ik me hier ook in geraakt. Want ik weet uit levenslange ervaring dat een gezond lijf een groot goed is. Omdat ik het nooit heb gehad. En het is makkelijk om dat aan de kant te schuiven voor de “vrijheid”, wanneer je niet weet hoe het is om dingen niet te kunnen. Wanneer je niet weet hoe het is om niet volledig mee te kúnnen doen in de maatschappij. Dan wens ik mensen wel eens een handicap toe. Gewoon, voor een paar weken of maanden. Laten we dan nog eens praten over vrijheid.

Om af te sluiten nog wat stof tot logisch nadenken:

– De tijdelijke coronawet is precies dat. Tijdelijk. Omdat de noodverordening die nu geldt een maximale termijn heeft. En Hugo nou eenmaal iets moet doen om mensen te laten inzien dat het nog steeds serieus is.

– Die boetes en gevangenisstraffen worden echt niet gehandhaafd omdat jij je vriendin op straat een knuffel geeft. Denk even na (ja, denk nu écht even na). Denk je echt dat er straks op iedere hoek van de straat een agent of een boa gaat staan om jou op de bon te slingeren en te controleren of jullie wel tot hetzelfde huishouden behoren? Die mensen hebben ook iets beters te doen.

– Dat getoeter op social media valt dus allemaal wel mee. Die wet komt er voor de vorm omdat het gewoon veel te vroeg is om nu alles maar weer los te laten. Maar in de praktijk ga je er net zo weinig van merken als je nu doet.

– Op het Malieveld stonden meerdere demonstranten met shirtjes met de tekst ‘Stop de lockdown’. Welke lockdown? Nederland is nooit in een lockdown geweest. Je mocht gewoon naar buiten, hardlopen, boodschappen doen, naar je familie toe, zonder een briefje bij je te hebben om te verklaren waarom je buiten was.

Ik hoop dat we allemaal weer wat logisch (laat ik zeggen: objectief) kunnen nadenken. Dat we compassie blijven voelen voor onszelf én de ander. En dat we vooral met elkaar blijven praten over wat we voelen, en wat minder over wat ons wordt “aangedaan” door wie dan ook. Zodat we er voor elkaar kunnen zijn in alles wat dat oproept. Dat is volgens mij waar liefde over gaat. En vrijheid daarmee ook ❤

Recente Afleveringen

admin Geschreven door: